Green Computing

Het begrip green computing speelt de laatste tijd meer en meer in onze IT-wereld. Op dit moment gebruiken datacenters ongeveer 2% van de totale geleverde hoeveelheid energie in West-Europa. Helaas groeit dit getal nog steeds en wordt de hoeveelheid energie die we gebruiken voor de datacenters iedere 5 jaar verdubbeld. Hopelijk is dit met name groene energie, maar dat blijkt niet het geval te zijn. De laatste jaren is het aantal servers in de diverse datacenters de in een vlot tempo gestegen. Hiervoor betalen we een prijs: een hoge energie rekening die soms zelfs die groter is dan de hardware die wordt aangeschaft...

 Zo slecht zijn wij als IT-ers toch ook weer niet voor het milieu, is vaak de reactie? Ok, de meeste van ons rijden dan wel in een grote lease auto, maar daar blijft het dan ook bij. Of niet? Wat PQR betreft kan de nadruk voorlopig niet genoeg liggen op green computing. Het gaat hier tenslotte over een onderwerp wat ons allemaal aangaat, het gaat over onze wereld.

Steeds meer staat er in de set aan eisen iets over green computing, of energiezuinig ontwikkelen. Wel staan er keiharde eisen over de beschikbaarheid van de oplossing: 99,9%. Dit is dan ook direct een probleem. Green computing is zelden een eis, beschikbaarheid is altijd opgenomen en gekwalificeerd als eis. Beschikbaarheid is nu net een eis die slecht is in het kader van green computing. Beschikbaarheid vraagt om redundantie, en hiervoor is weer meer energie nodig. Kunnen we deze neerwaartse spiraal doorbreken? Ja, het antwoord is: share. Deel de resources met elkaar. Waarom een server installeren die alleen overdag file en print server is en 's avonds en 's nachts niets staat te doen?

Het delen van de infrastructuur wordt vaak gerealiseerd door virtualisatie. Dit is een begrip wat de laatste jaren steeds meer aan populariteit heeft gewonnen. In basis is virtualisatie niets anders dan het idee om met elkaar resources te delen. Virtualisatie kan klein beginnen en uiteindelijk eindigen in cloud computing.